دانشگاه فردوسی مشهد

0
8
دانشگاه فردوسی مشهد

دانشگاه فردوسی مشهد یکی از دانشگاه‌های وزارت علوم، تحقیقات و فناوری ایران است. این دانشگاه که پیشنهاد تأسیس آن به قبل از دهه بیست خورشیدی بر می‌گردد از قدیمی‌ترین دانشگاه‌های ایران به‌شمار می‌آید. دانشگاه فردوسی مشهد در زمان پهلوی از نظر علمی و آکادمیک زیر نظر دانشگاه سان فرانسیسکو آمریکا قرار داشت.

تاریخچه:

با تبدیل آموزشگاه عالی بهداری در سال ۱۳۲۸ به دانشکده پزشکی، نخستین گام در راه تأسیس سومین دانشگاه ایران در شهر مشهد برداشته شد. در سال ۱۳۳۴ با صدور مجوز دیگری دانشکده ادبیات با پنج رشته جداگانه تأسیس یافت. با گسترش آموزش عالی در ایران به ترتیب دانشکده معقول و منقول (که بعداً به الهیات تغییر نام یافت) دانشکده علوم، دانشکده دندانپزشکی، دوره شبانه، دانشکده علوم دارویی و تغذیه، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشکده کشاورزی، دانشکده مهندسی، مؤسسه بینایی سنجی، دبیرستان دانشگاه و مرکز تعلیمات به مجموعه دانشگاه مشهد که ازسال ۱۳۵۳ با انتخاب مهدی رضایی به دانشگاه فردوسی تغییر نام یافته بود افزوده شد.

پس از انقلاب اسلامی با تغییر در برخی واحدها و تفکیک دانشگاه علوم پزشکی از دانشگاه فردوسی مشهد، دانشکده علوم اداری و اقتصادی، دانشکده دامپزشکی، آموزشکده کشاورزی شیروان، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشکده علوم ریاضی، دانشکده هنر نیشابور، پژوهشکده علوم گیاهی، مرکز تحقیقات زمین لرزه‌شناسی، کالج دانشگاه، دانشکده منابع طبیعی و محیط زیست و دانشکده معماری و شهرسازی، یکی پس از دیگری به مجموعه واحدهای دانشگاه اضافه شد.

دانشگاه فردوسی مشهد

دانشکده علوم پایه:

دانشکده علوم دانشگاه فردوسی در سال ۱۳۴۰ تأسیس شد. پذیرش دانشجو در رشته ریاضی-فیزیک از سال ۱۳۴۱ آغاز گردید. در سال ۱۳۴۴ رشته ریاضی – فیزیک منحل و رشته‌های ریاضی، فیزیک و شیمی با پذیرش ۵۰ دانشجو در هر گروه جایگزین آن شد. رشته‌های زمین‌شناسی و زیست‌شناسی در سال ۱۳۴۶ تأسیس گردیدند. رشته آمار که قبلاً با ریاضی مشترک بود در سال ۱۳۶۷ به‌طور مستقل دانشجو پذیرفت. رشته کامپیوتر در سال ۱۳۶۸ از گروه ریاضی جدا شد و به صورت مستقل تشکیل و به دانشکده مهندسی منتقل گردید. طرح تأسیس دانشکده علوم ریاضی در سال ۱۳۷۵ به تصویب رسید واین دانشکده به‌طور رشته‌ای جداگانه در سال ۱۳۷۶شروع به فعالیت نمود. دانشکده علوم پایه در حال حاضر دارای چهار گروه آموزشی زمین‌شناسی، شیمی، زیست‌شناسی و فیزیک است. تعداد اعضای هیئت علمی این دانشکده بالغ بر ۸۸ نفر و تعداد کارکنان ۱۱۷ تن است. تعداد دانشجویان در نیمسال اول ۸۷–۱۳۸۶ شامل: کارشناسی ۱۶۱۰ نفر، کارشناسی ارشد ۵۱۳ نفر، و دکتری ۱۶۵ نفر بوده‌است.

دانشکده علوم اداری و اقتصادی:

دانشکده علوم اداری و اقتصادی دانشگاه فردوسی مشهد در سال ۱۳۶۶ با هدف تأمین و تربیت نیروی انسانی متخصص کشور در زمینه‌های اقتصاد، مدیریت، حسابداری، حقوق و علوم سیاسی تأسیس شد. فعالیت‌های آموزشی دانشکده از مهرماه سال ۱۳۶۷ با پذیرش۱۲۰ دانشجو در سه رشته کارشناسی: اقتصاد بازرگانی، حسابداری و مدیریت بازرگانی آغاز شد. درسال‌های بعد به ترتیب رشته‌های کارشناسی حقوق، اقتصاد نظری و مدیریت دولتی به رشته‌های قبلی اضافه شدند. توسعه فعالیت‌های آموزشی، پژوهشی این دانشکده با تأسیس دوره‌های کارشناسی ارشد علوم اقتصادی و کارشناسی ارشد (معادل) توسعه اقتصادی و برنامه‌ریزی در سال ۷۳ ادامه یافت. ایجاد دوره روزانه کارشناسی ارشد مدیریت بازرگانی، دوره شبانه رشته‌های کارشناسی مدیریت بازرگانی و حقوق درسال‌های ۷۳و۷۴، کارشناسی اقتصاد بازرگانی در سال ۷۶ و علوم سیاسی در سال تحصیلی ۷۸موجبات گسترش بیشتر فعالیت‌های آموزشی این دانشکده را فراهم نمود. سپس کارشناسی ارشد حسابداری در سال ۸۳، کارشناسی ارشد حقوق (گرایش جزا و جرم‌شناسی) در سال ۸۵، کارشناسی ارشد علوم سیاسی در سال ۸۵، دکترای علوم اقتصادی و کارشناسی ارشد مدیریت صنعتی در سال ۸۶ و کارشناسی ارشد اقتصاد انرژی و دکترای مدیریت در دو گرایش رفتار سازمانی ومنابع انسانی در سال ۸۷ به دوره‌های تحصیلات تکمیلی دانشکده اضافه گردیدند. در حال حاضر تعداد ۲۱۰۰ نفر دانشجوی دختر و پسر در دوره‌های کارشناسی (روزانه و شبانه)، کارشناسی ارشد و دکترای این دانشکده مشغول به تحصیل هستند.

دانشگاه فردوسی مشهد

دانشکده فنی مهندسی:

براساس مصوبه یکصدوچهارمین نشست شورای گسترش آموزش عالی مورخ پنجم اسفند ۱۳۵۳ و با هدف ایجاد یک قطب مهندسی قوی و مناسب در شرق ایران و ایجاد امکانات و شرایط مناسب برای پرورش استعدادهای فنی جوانان، تأمین نیروی انسانی متخصص، اجرای طرح‌های صنعتی و استقلال علمی و صنعتی کشور، دانشکده مهندسی دانشگاه فردوسی تأسیس گردید.

دانشکده مهندسی در مهر ۱۳۵۴ با پذیرش ۳۰دانشجو در رشته برق و ۳۰دانشجو در رشته مکانیک فعالیت خود را آغاز کرد ولی به دلیل عدم تأمین کادر آموزشی، رشته مهندسی برق تعطیل شد و دانشجویان این رشته به سایر دانشگاه‌ها منتقل شدند و بعدها پس از تأمین کادر آموزشی از سال ۱۳۵۸بار دیگر فعالیت رشته مهندسی در رشته الکترونیک آغاز شد.

به دنبال انقلاب فرهنگی در سال ۱۳۵۹و با ادغام دانشکده مهندسی و دانشگاه کار و پیشه شاخه مشهد، تعداد اعضای هیئت علمی و دانشجویان آن به یکباره افزایش چشمگیری یافت. پیش از این تاریخ دانشکده مهندسی دانشگاه کار و پیشه، در سه رشته «الکترونیک» ،» «الکتروتکنیک» و «راه و ساختمان» فعالیت آموزشی چشمگیری داشت.

گروه کامپیوتر در سال ۱۳۶۷ در دانشکده علوم تأسیس و یک سال بعد به دانشکده مهندسی پیوست. گروه مهندسی شیمی در سال ۱۳۷۰ و دو سال پس از آن گروه مهندسی متالورژی و مواد تأسیس گردید و گروه مهندسی صنایع نیز در سال ۱۳۸۵ به گروه‌های آموزشی دانشکده افزوده شد.

در حال حاضر این دانشکده از جمله دانشکده‌های معتبر و قوی فنی و مهندسی در سطح کشور است و با داشتن ۱۲۴ عضو هیئت علمی مجرب و بیش از۳۲۷۴ دانشجوی کارشناسی، ۷۰۷ دانشجوی کارشناسی ارشد، ۲۲۱ دانشجوی دکتری در ۷ رشته و ۳۷ گرایش با امکانات و تجهیزات کارگاهی، آزمایشگاهی و تحقیقاتی قابل ملاحظه قطب مهندسی در شرق کشور به حساب می‌آید. از افتخارات دانشکده مهندسی می‌توان به انتخاب فارغ‌التحصیل مقطع دکتری گروه مکانیک، دکتر رضا مسعودی نژاد به عنوان داور ممتاز انتشارات الزویر در سال ۲۰۱۵ و ۲۰۱۷ اشاره نمود. این دانشکده زیربنایی حدود ۴۸هزار مترمربع دارد که به فضاهای آموزشی، اداری خدماتی، کارگاهی اختصاص دارد. در همسایگی این دانشکده می‌توان یکی از مراکز رشد علم و فناوری را مشاهده کرد که شرکت‌هایی نظیر نهامین پردازان آسیا و آکادمی کسب و کار فردوسی را در خود جای داده‌اند

رشته‌های تحصیلی موجود در دانشکده مهندسی:

دانشگاه فردوسی مشهد

دانش آموختگان دانشگاه فردوسی از چه خدماتی بهره مند می شوند؟

نماینده معاونت آموزشی در امور دانش‌آموختگان دانشگاه فردوسی مشهد گفت: در آیین‌نامه‌ تعامل با دانش‌آموختگان، پنج سطح برای دانش‌آموختگان در نظر گرفته شده که این سطح‌بندی پس از ارسال مدارک و مستنداتی که دانش‌آموختگان در سامانه برای ما ارسال خواهند کرد، توسط دانشگاه صورت می‌گیرد.

دکتر سید هادی ابراهیمی در گفت‌وگو با ایسنا، در خصوص جزئیات خدماتی که دانشگاه فردوسی به دانش‌آموختگان می‌دهد، اظهار کرد: از بدو تأسیس دانشگاه فردوسی تاکنون بالغ بر ۱۲۰ هزار دانش‌آموخته دانشگاه فردوسی در کشور و هم‌چنین در سایر نقاط جهان وجود دارند، زیرا دانشجوی خارجی نیز داریم.

وی ادامه داد: خانواده آموزش عالی مخصوصاً دانشگاه فردوسی مشهد بر این باور است که این دانش‌آموختگان کماکان عضو خانواده دانشگاه هستند، بنابراین اگر چه تحصیل تمام می‌شود، اما عضویت در یک خانواده نیز پایان‌یافتنی نیست و جدا شدن آن‌ها از دانشگاه نیز به خاطر موقعیت‌های جغرافیایی یا شغلی‌ای که داشته‌اند، بوده است.

عضو هیأت علمی گروه علوم دامی دانشگاه فردوسی توضیح داد: در گذشته نیز ارتباط‌هایی با دانش‌آموختگان به شکل پراکنده وجود داشت، اما در آبان ماه سال گذشته دانشگاه فردوسی مشهد آئین‌نامه‌ای را با عنوان «تعامل با دانش‌آموختگان» مصوب کرد که بر اساس آن امکان ایجاد ارتباط و تعامل دو طرفه بین دانش‌آموختگان و دانشگاه به شکل قانونمندتری فراهم شد.

نماینده معاونت آموزشی در امور دانش‌آموختگان دانشگاه فردوسی مشهد با بیان اینکه «این ارتباط از نوع تعامل است»، افزود: یعنی احساس می‌کنیم گاهی اوقات ما می‌توانیم برای دانش‌آموختگان خود، کار مفیدی انجام دهیم و به تبع آن نیز گاهی اوقات ممکن است دانش‌آموختگان که اکنون رشد یافته‌اند، این امکان را داشته باشند که برای دانشگاه خود و دانشجویان امروز کار مفیدی انجام دهند.

تقسیم‌بندی دانش‌آموختگان به پنج سطح

ابراهیمی با بیان اینکه «در آیین‌نامه تعامل با دانش‌آموختگان پنج سطح برای دانش‌آموختگان در نظر گرفته شده است»، عنوان کرد: این سطح‌بندی پس از ارسال مدارک و مستنداتی که دانش‌آموختگان در سامانه برای ما ارسال خواهند کرد، توسط دانشگاه صورت می‌گیرد. سطح یک، دانش‌آموختگان حامی هستند؛ این دانش‌آموختگان عبارتند از کسانی که حمایت‌های عمده و کلانی را از دانشگاه و جامعه دانشگاهی دانشگاه فردوسی مشهد بتوانند انجام دهند.

وی با اشاره به اینکه «سطح دو، دانش‌آموختگان برجسته هستند»، بیان کرد: تمامی اعضای هیأت علمی دانشگاه‌ها، دانش‌آموختگان شاغل در سمت‌های ارشد مدیریتی منطقه‌ای، ملی و بین‌المللی به عنوان مثال وزرا، مدیران عامل شرکت‌های خصوصی معتبر و دانش‌آموختگان ممتاز دانشگاه در این سطح قرار می‌گیرند. سطح سه، دانش‌آموختگانی هستند که در بخش‌های دولتی و خصوصی البته به عنوان پست‌های غیرمدیریتی شاغل هستند.

عضو هیأت علمی گروه علوم دامی دانشگاه فردوسی گفت: سطح چهار، دانش‌آموختگان دارای مدرک دکتری تخصصی هستند که P.H.D گرفته‌اند؛ اما متأسفانه نتوانسته‌اند به شکل هیأت علمی در جایی شاغل شوند و به عبارتی ما آن‌ها را به‌عنوان دارای مدرک دکتری تخصصی غیرشاغل تلقی می‌کنیم.

ابراهیمی تصریح کرد: سطح پنج، سایر دانش‌آموختگان هستند. طبیعتاً هر دانش‌آموخته‌ای که در چهار سطح مطرح شده قرار نگیرد، در سطح پنج قرار خواهد گرفت. به عنوان مثال، دانش‌آموخته مقطع کارشناسی که هنوز در جایی مشغول به کار نشده، در این گروه قرار می‌گیرد.

تعامل با دانش‌آموختگان شامل دو بسته است

وی با بیان اینکه «تعامل با دانش‌آموختگان شامل دو بسته است»، ادامه داد: بسته اول آموزشی و پژوهشی و بسته دوم فرهنگی و اجتماعی است. به عنوان مثال در بسته آموزشی و پژوهشی ما می‌توانیم از توان آموزشی دانش‌آموخته به عنوان مدرس و همکار آموزشی استفاده کنیم. می‌توان در همین زمینه از توانایی آن‌ها به عنوان مدرس کارگاه یا در کالج دانشگاه بهره‌مند شد. برخی از این دانش‌آموختگان که در سطوح خاصی قرار دارند، می‌توانند از خدمات کتابخانه‌ای دانشگاه و مراکز رشد واحدهای فناور دانشگاه استفاده کنند. شرکت در دوره‌های پسادکتری و همکاری با اساتید در طرح‌های پژوهشی درون دانشگاهی و برون دانشگاهی نیز از مواردی است که به طور خاص در بسته آموزشی و پژوهشی قرار می‌گیرد.

نماینده معاونت آموزشی در امور دانش‌آموختگان دانشگاه فردوسی مشهد اظهار کرد: بسته فرهنگی اجتماعی نیز شامل استفاده از مجموعه‌های آبی دانشگاه، مراکز فرهنگی-رفاهی، در اختیار قرار دادن مکان برای برگزاری اجتماعات رشته‌ای، جست‌وجوی فرصت‌های شغلی، امکان اشتراک‌گذاری و استفاده از اطلاعات مشترک و استفاده از باشگاه مفاخر و پیشکسوتان است که در سطوح مختلف امکان استفاده از آن‌ها وجود دارد.

ارسال یک پاسخ

لطفا دیدگاه خود را وارد کنید!
لطفا نام خود را در اینجا وارد کنید